Sportieve doelen 2017 update 1

[av_textblock size=” font_color=” color=” custom_class=”]

Sportieve doelen 2017 update 1

De eerste uitdaging afgerond. De Triatlon. Mijn doel (eindtijd rond de 01:05,00) niet behaald. Mezelf wel verbeterd. Zeker gezien de gebeurtenissen van de afgelopen periode ben ik tevreden. Daarover later meer. Ik had verwacht meer tijdswinst te boeken bij het wisselen. Daar had ik zo’n 2 minuten willen winnen. Dat is helaas niet gelukt. Ook nu ik een triatlon pak heb en er iets beter over had nagedacht, blijkt dat ik nog een groentje ben bij het wisselen. Dit keer een mindere tijd bij het zwemmen. Dat viel me weer zwaar. Met 100 man naar dezelfde bocht zwemmen is heftig. Paar flinke happen water binnen gekregen bij het ademen, flink proesten, wat schoppen, duw en trekwerk. Dan ben je opeens 50 sec langzamer dan de vorige keer. Als ik het nog een keer doe dan blijven de wissels en het fietsen mijn winstpunten. Zwemmen kan ik misschien met veel inzet iets in verbeteren, maar daarvoor vind ik het niet leuk genoeg. De 5 km lopen in 20,18 ben ik tevreden mee. Ga er eens rustig over nadenken. Maar voor nu tevreden. Wie weet tot volgend jaar. Op naar mijn volgende doel. De 5 km onder de 20 minuten.

                                    Tijden 2016       Tijden 2017            Verschil

Zwemmen 500 m      09,27 min              10,17 min                   50 sec langzamer

Wissel 1                        02,37 min             01,49 min                   48 sec sneller

Fietsen 20 km             35,40 min             33,57 min                   1,43 min sneller

Wissel 2                        02,41 min             02,42 min                   01 sec langzamer

Lopen 5 km                  20,34 min             20,18 min                   16 sec sneller

De weg ernaartoe

Kort na het opschrijven van mijn doelen kreeg is onverwacht een kleine trainingsdip. 2 weken lang voelde ik me heel vermoeid. Ik doorliep de trainingen, maar had geen power. Het leek alsof ik niet vooruit kwam. Eerst heb ik geprobeerd erdoorheen te pushen. Al gauw merkte ik dat pushen niet werkte. Ik miste frisheid. Dit gebeurde tegelijk met het lezen van het boek “Peak Performance”. Door het boek werd ik me weer even bewust van 2 belangrijke onderdelen van training. STRESS + RUST = GROEI. Ik denk dat ik de rustfactor te weinig ruimte heb gegeven. Zeker gezien het feit dat ik naast trainen nog een leven heb met werken en een gezin dat ik ook heel belangrijk vind. In het boek wordt ook benoemd dat het goed is om de trainingsintensiteit te variëren. Doordat ik voor 3 sporten train en dat steeds afwissel, was ik te veel in de veronderstelling dat overbelasting voor mij niet opging. De afwisseling zorgde voor bescherming. Ik trainde veel op een zo hoog mogelijke intensiteit. Naast een stukje rust probeer ik ook daar nu verandering in te brengen. Niet alle trainingen 100% gaan, maar van de 4 tot 5 trainingen in de week zeker de helft iets rustiger trainen. De andere trainingen kan ik dan meer geven.

Na 2 weken relatieve rust en wat rustiger aan doen in de training voelde ik mijn power weer terugkeren. Vlak daarna schoot mijn knie op slot. Een wandeling over het schoolplein van de kinderen en het was gebeurd. Na de eerste schrik heb ik de knie na ongeveer 1 uur weer vrij gekregen. In de loop van de dag kreeg ik echter een dikke knie en veel pijn aan de banden rond mijn knie. Gelukkig kon ik na een paar dagen weer belasten en nam het vocht af. Na ongeveer 1 week kon ik weer volle bak trainen. Daarna had ik af en toe nog een momentje waarbij ik voelde dat hij op slot zou schieten. Die werden echter steeds minder heftig en zijn na een paar weken weer over gegaan. De knie zal altijd een zorgenkindje blijven na 4 operaties, maar belasting blijft de beste bescherming, dus vooral doorgaan.

Begin juli werden we met het trieste nieuws overvallen dan mijn schoonmoeder zeer onverwacht is overleden. Mijn schoonmoeder maakte deel uit van ons gezin en paste wekelijks op de kinderen. Het is een vreselijk gemis dat ze er niet meer is. De afgelopen tijd was trainen soms een fijne afleiding en op andere momenten kwam het er niet van. Het is een lastige tijd.

Je leven valt niet te plannen, hoe graag we dat ook willen. Soms lijkt het alsof we controle hebben, maar op kleine en grote vlakken is het vaak net anders of heel anders, dan we hadden bedacht. Een stip aan de horizon zetten en daar hard aan werken is altijd goed en geeft richting aan je leven. De weg ernaartoe kan bezaaid liggen met obstakels. Deze maken je vaak sterker. Soms kom je er achter dat de stip eigenlijk niet meer belangrijk is, en dat je liever tijd en energie steekt in iets anders. Soms bereik je de stip en na kort genieten, blijkt dat de weg ernaartoe eigenlijk mooier was dan dat ene korte moment van voldoening. Als het andersom is, hopen we er van te leren, maar is de nasmaak niet leuk. Geniet zoveel mogelijk van de weg naar jouw stip want het eindpunt kan wel eens anders uitpakken.

Dank voor het lezen.

Menno


[/av_textblock]