De rollen omgedraaid! Deel 3

Daar zat ik dan. In de wachtkamer bij de fysiotherapeut. Maar nu niet als fysiotherapeut maar als mens met een klacht. Een mens met een vraag, met onzekerheid, angst en hoop op een kundig advies. Ik had gekozen voor een praktijk in de buurt die veel met sporters werkt en goede contacten heeft met de afdeling orthopedie van het Diakonessen ziekenhuis.

Eerst de echo. Deze bevestigde mijn vermoede van een Cyste in de knieholte. Daarna mijn verhaal en het onderzoek. Uiteindelijk kwamen we tot dezelfde conclusie. Waarschijnlijk een Corpus Liberum in een knie met een voorgeschiedenis.

Een belangrijke reden van beeldvorming is vaak het bevestigen van een diagnose. Voordat je echter een traject van beeldvorming ingaat vind ik het van belang te overdenken wat je wil met de uitkomsten van beeldvorming. Wanneer je beeldvorming inzet, maar je weet van te voren dat het je beleid toch niet gaat veranderen, dan voegt het inzetten van beeldvorming vaak weinig toe. Voor mij betekende het inzetten van beeldvorming dat ik sterk rekening ging houden met de mogelijkheid van een nieuwe ingreep (operatie). Iets waarvan ik mezelf beloofd had niet meer te doen, gezien de voorgeschiedenis van mijn knie en de resultaten van eerdere ingrepen. De huidige situatie was voor mij echter te onzeker. De klachten waren niet alleen hinderlijk, ik werd enorm beperkt in mijn kwaliteit van leven. Ik kreeg slotklachten bij hardlopen, maar ook wandelen of in de tuin, thuis en op het werk van a naar b lopen. Ik had klachten bij fietsen. Ik had klachten bij zwemmen. In 1 keer viel er wel heel veel weg. Ook al zou beeldvormend onderzoek mogelijk informatie geven die ik niet zou willen weten en die mogelijk als nocebo konden fungeren, wilde ik toch weten of de vermoedelijke diagnose correct was en mogelijk kon worden verholpen.

Gelukkig kon ik snel terecht voor een MRI. De 2 weken die voorbij gingen tussen het inplannen van de MRI en het ontvangen van de uitslag, waren erg vervelend. Ik voelde me steeds kleiner en onzekerder worden. Ik probeerde mijn knie zo veel mogelijk te belasten en trainen, maar werd veelvuldig geremd door slotklachten en pijn. Ik zag veel van mijn toekomstplannen in rook opgaan. Sporten, dansen, wandelen, met de kinderen op pad. Uiteindelijk heb ik een afspraak gemaakt met de huisarts om mijn mentale gesteldheid te bespreken. Ik merkte dat ik de grip aan het verliezen was. Bewegen, iets waar een groot deel van mijn identiteit mee verbonden is, kwam sterk in gevaar. Ik had moeite te relativeren en kon geen rust vinden. Ik sliep niet goed en was snel emotioneel. Ik heb een nieuwe huisarts en dit was onze eerste ontmoeting. De huisarts probeerde begrip te tonen en te onderzoeken wat mijn hulpvraag was. Hoe ze me kon helpen. Dat wist ik zelf eigenlijk ook niet goed. Ze wees me op de mogelijkheid van het bekijken van de uitslag van mijn MRI op de site van het Diakonessen ziekenhuis. Bij thuiskomst heb ik me direct ingelogd.

 

Uitslag MRI

Conclusie

1. Status na VKB-reconstructie de graft is niet meer herkenbaar.

2. Sterk verwijde tibiale tunnel.

3. Status na meniscectomie partieel achterhoorn laterale mediale meniscus. Rest van de meniscus wat staat toont geen scheur.

4. Fors corpus liberum 1,6 cm in lengte. Anterieur centraal in het gewricht.

5. Intacte collaterale ligamenten.

6.Forse chondropathie chondraal defect met name in het mediale compartiment posterieur is het kraakbeenverlies volledig verdwenen ter plaatse van de mediale femurcondyl en ook duidelijke verdunning van het kraakbeen aan de tibiale zijde. Focaal een klein chondraal defect posterieur laterale femurcondyl en intercondylair.

7. Baker’se cyste, deels geruptureerd.

 

De MRI bevestigde het vermoeden van een corpus liberum, maar gaf ook andere informatie. Ten eerste de volledige verassing dat mijn VKB graft was verdwenen. Daarnaast de te verwachten staat van mijn kraakbeen. Voor mijn was al duidelijk dat ik niks wilde met de verdwenen VKB en de kraakbeen situatie. Voor de slotklachten heb ik de knie met beperkingen goed kunnen belasten en daar wilde ik naar terug. Het feit dat de meniscus, wat er nog is, goed bij ligt zie ik als positief en het  verwijderen van het corpus liberum lijkt een optie en verklarend voor mijn slotklachten. Op naar een consult met de orthopeed en kijken wat haar gedachten waren over de situatie.

 

Menno